د پښتنو سیاسي مسئله او ممکن حل

جرنېل ضیاء به پکښې کله کله دا ټپه هم وکړه چې اسلام کښې جمهوریت نیشته نو ووټونه پکښې د کومې راغلل؟ د سیاستدانانو دا هېر وو چې د دهاندلۍ خلاف تحریک، نفاذ نظام مصطفا ته څنګ ورسېد؟ خو جمهوریت به ئې چې رایاد شو نو لکه د بېوسه دوستانو به ئې دوستانه خندا کښې خلقو ته وئیل چې جمهوریت اسلام کښې نیشته نو دا مارشل لاء کومه سیپاره کښې ده؟ نو د خلقو لاړې به لوندې شوې چې خان تکړه دی ـ خو د بهټو مرګ د جمهوریت او سیاست دواړو جنازه وه ـ د دې نه پس سیاستدانان پوهه شول چې دا لوبه یوازې د جېل تر دیداره نه ده بلکه تر داره هم رسي ـ که د شېخ مجیب د ووټ قدر شوی وی نو پاکستان به نه ماتېدو او بیا که د بهټو د بچ کولو د پاره سیاستدانان په اخلاص ولاړ وی نو د پاکستان د جمهوریت به دا حال نه ؤ او دې ګناه کښې د پاکستان اکثر سیاستدانان شریک وو او ورسره د نه راوتلو منطق (د بهټو جبر) هم ؤـ خو بلخوا بهټو صېب سره د خپل جبر هم بلها منطقونه وو، د پاکستان دننه د پښتونستان زنده باد نعره، سردار داؤد او ګاندهي خاندان سره د مخالفو ډلو د مشرانو تعلق او د مذهبي پارټو سوشلزم (بهټو ازم) سره دوشمني ـ دغه وخت سیاستدانانو سره دوه لارې وې ـ یو دا چې د جرنېل مرسته وکړي او د بهټو نه ځان خلاص کړي او بله دا چې د جرنېل په ځای د جمهوریت مرسته وکړي او د بهټو سیاست او جبر سره مقابله وکړي ـ د بهټو صېب نه خلقو د جمهوریته ځان خلاص کړوـ پيپلیان د بهټو د پهانسۍ خلاف سړکونو ته راوتل خو د جرنېل کوړو وزپل او دومره کثرت او زور ئې نه ؤ چې جرنېل مجبور شوی وی او بهټو ئې بچ کړې وې ـ سندهـ او کراچۍ کښې د پيپلزپارټۍ ختمولو د پاره ئې مهاجرقومي مومنټ جوړ کړو چې جماعت اسلامي ورسره سرباري کښې لاړه ـ

د بهټو د پهانسۍ نه پس جنرل ضیاء دومره تکړه امیرالمومنین شو چې د درېو میاشتو په ځای د ووټونو قیصه بامبیچو ته لاړه ـ پينځه کاله پس جرنېل صېب یو بل ایجاد وکړو چې سیاست به نه وي خو جمهوریت به وي ـ د دې پاره ئې غېرسیاسي ووټونه وکړل او محمدخان جونېجو پکښې وزیراعظم شوـ خلق وړمبۍ پارټي جوړوي او بیا ووټونه کوي خو دلته وړومبي ووټونه وشول او بیا مسلم ليګ (ج) پارټی جوړه شوه ـ جونېجو صېب چې چا راوستی ؤ هم هغه کور ته رخصت کړوـ

بهټو صېب چې صنعتونه قومي ولقه کښې اغستل نو د شریف خاندان کارخانې پکښې هم تللې وې ـ د دې سوبه نوازشریف ته د صنعتکارۍ نه سیاست زیات ګټور ښکاره شو او د اصغرخان تحریک استقلال ته لاړـ د جنرل ضیاء بهټو سره دوشمنۍ  او د شریف خاندان د بهټو د لاسه تاواني کېدو یو نوې دوستي جوړه کړه چې د برکته ئې نوازشریف د وړو وړو کامیابو نه پس د جنرل حمیدګل د لاس جوړ اسلامي جمهوري اتحاد مشر شو او د جنرل اسلم بېګ په مرسته د وزیراعظمۍ کرسۍ ته ورسېدـ په بیلابیلو دورونو کښې نواز شریف نهه کاله یعنې د ټولو نه اوږده وزیراعظمي وکړه ـ دا رنګ تاریخ د بهټو صېب هم ؤ چې د سر شاه نواز بهټو ځوی ؤ، د جنرل ایوب خان وزیرخارجه ؤ او بیا د بنګال په بیلېدو د جنرل یحیا خان په مرسته صدر او مارشل لا اېډمنسټرېټر او بیا وزیراعظم شوی ؤـ دا کار چې لیډر وکړي نو سیاسي دوراندېشي ده او چې عوام ئې وکړي نو نظریې سره بې ایماني ده ـ

د بهټو د مرګ نه لږ وخت پس د جرنېل صېب یو بله لاټري راوخته او د افغان انقلاب سره، د جمهوریت مئنې ترقیافته نړۍ او اسلام دوسته عربي نړۍ د سترګو تور شوـ د پاکستان صنعتي زوال د کارخانو قومي کولو سره بهټو صېب شورو کړی ؤ خو د عربي نړۍ دروازې ئې هم پاکستانیانو ته خلاصې کړې وې او سوچه جامې، د عطرو شیشې، ترخ کښې ټېپ رېکارډر او سپين کور پاکستانیانو موندي ؤ خو د جرنېل صېب اسلامي جمهوري بدلون د کلاشنکوف کالی هم د پښتنو په غاړه کړوـ ډالرې ډېرې شوې ـ چې کوم کلي د چا د سائیکل اغستو وس نه ؤ، هلته خلق د موټرو مالکان شول، چې چا کره لیندي وال چریز ټوپک نه ؤ هغوي د کلاشنکوفونو مالکان شول او په څلوېښتو پنځوسو کالو خور جهاد د جنت دروازې هم پرانستې ـ میراکبر خېبر قتل شو، سردار داؤد قتل شو، نورمحمد ترکۍ ووژلی شو، روس راغی، حفیظ الله امین ووژلی شو، ببرک کارمل روس ته بوتللی شو او ډاکټر نجیب الله د اقوام متحده د کمپاؤنډ ته بوتلی شو او په چوک کښې پهانسي شوـ پښتانه دې لږ سوچ وکړي ـ حقیقت چې هر څه ؤ خو فرض کړئ، د سردار داؤد په حکم میر اکبر ووژلی شو، د میراکبر بدل کښې کميونسټو سردار داؤد مړ کړوـ نو دا نورمحمدترکۍ چا مړ کړو چې اختیار ئې حفیظ الله امین له ورکړو؟ او حفیظ الله چا مړ کړو چې اختیار ئې ببرک کارمل له ورکړو؟  او ببرک کارمل چا لر کړو چې اختیار ئې نجیب الله له ورکړو؟ او بیا اقوام متحده کوم ځای ؤ چې ډاکټرنجیب ئې هم د هغوي د کمپاؤنډ نه بوتللو او سرعام ئې په چوک کښې پهانسي کړو؟ دا یو داسې جنګ ؤ چې نه پکښې دومره روسیان مړه کېدل او نه امریکنیان خو د پښتنو په خاوره د پښتنو وینې توئېدې ـ په لکهونو افغانان مړه، زخمیان او بې کوره شول ـ ذهني مریضان شول، وطن ئې وران شو، نه ئې سکول کالج یونیورسټي پاتې شوه او نه دفتر، دېوال، اونه، او هسپتال ـ آیا نړۍ، انساندوسته تنظیمونو او پخپله افغانانو چرته دا تپوس یا سوال کړی دی چې د دې تباهۍ ذمه وار څوک دي او تاوان به ئې څوک او څنګ ورکوي؟  زمونږ د قام دوسته سیاست کردار څه ؤ؟ هغوي پوهېدل نه، که مفکوره ئې کمزورې وه چې قام ئې پوهه نکړی شو؟

 نور بیا